آنها ترديد است « 1 » . و نيز در نسخهء خطّى أسعد افندى ، مؤرّخ بسال 876 هجرى ، بشمارهء 2882 ، ورق 63 ، ص آ ، و نسخهء كتابخانهء قونيه ( بر مزار مولانا ) بشمارهء 2615 ، ورق 8 ، ص ب ، موسوم به « نسخهء طربخانه » كه يار احمد رشيدى تبريزى بسال 867 هجرى آن را جمع و تدوين كرده و ظاهرا در حدود قرن دهم هجرى كتابت شده است « 2 » ، و عكسى از اين هر دو نسخه در كتابخانهء مركزى دانشگاه طهران موجود است . ( 451 ) - ص 107 س 11 وَ لَدارُ الْآخِرَةِ . . . * الآية و هراينه سراى آن جهانى [ يعنى بهشت مؤمنان را ] بهتر . و هراينه نيك سراى است پرهيزگاران را . ( 452 ) - ص 108 س 7 هيهات ! ( ع ) فى قصّتى . . . الخ هيهات ! در سرگذشت من درازنايى است و ( حال آنكه ) تو تنگدلى . ( 453 ) - ص 109 س 6 و 7 يهمّ اللّيالى . . . الخ لختى از آنچه ( از آن رنج كه ) من در دل ( در نهان ) دارم روزگار را اندوهگين و بىآرام كند و چيزى كم ( : اندكى ) از آنچه بر دوش منست كوه رضوى را گرانبار گرداند . اين بيت از أبو العلاء المعرّىّ است . « شرح التّنوير على سقط الزّند » ج 1 ، ص 162 ، « شروح سقط الزّند » ج 2 ، ص 524 و 525 . ( 454 ) - ص 109 س 8 و 9 المؤمنون عند شروطهم مؤمنان بر سر پيمان خودند . حديث است و در « الإعجاز و الإيجاز » ص 22 و « التّمثيل و المحاضرة » ص 27 و « معتقد الإماميّة » ص 436 ، به صورت مذكور در متن ، و در

--> ( 1 ) - براى آگاهى بر اين نسخ مجعول ، رك : نامهء استاد علامه جناب آقاى مجتبى مينوى ، در « مجلهء راهنماى كتاب » سال ششم ، شمارهء 3 ، خردادماه 1342 ، ص 238 - 240 . ( 2 ) - اين نسخت داراى 58 ورق است كه 35 ورق آن به « رباعيات خيام » و باقى به « رباعيات افضل الدين محمد مرقى كاشانى » مربوطست .